recenzje


What beautiful playing!  When I heard the opening I said to myself, “He’s a classical player—maybe too good to know the jazz style.”  Then when the style shifted to the solo section and you improvised, I was really impressed.  You understand both idioms and frankly not many musicians do... Bravo for your excellent technique, sensitivity and musicality.  I’m impressed.
Ramon Ricker


...Gra Pawła Gusnara to studium dźwięku, pełne wewnętrznej ekspresji i naturalności frazowania - pochodnych jego wysokich umiejętności instrumentalnych, świadomości muzycznej i wrażliwości."
TwojaMuza


Kto w piątkowy wieczór wybrał się do FL, nie żałował. Wyszedł nasycony pięknem brzmienia, którym czarował słuchaczy Paweł Gusnar... Barwy, jakie wydobył z instrumentu w „Koncercie na saksofon altowy i orkiestrę smyczkową” op. 109 A. Głazunowa i D. Milhaud - „Suicie Scaramouche na saksofon altowy i orkiestrę” op. 165, jak i wykonując na saksofonie sopranowym „Suitę Tango ballet” A. Piazzoli, zachwyciły słuchaczy, naddatek w postaci cudnego „Oblivion” Piazzoli, wysłodzonego przez solistę na sopranie. Utwory zaprezentowane przez artystę, legitymującego się znakomitym warsztatem i dysponującego rozległą paletą barwową, należą do gatunku określanego nieco ironicznie przez wybitnego kompozytora awangardowego Bogusława Schaeffera jako nice music.
Gazeta Wyborcza


Gusnar to artysta wszechstronny, z powodzeniem łączący działalność na polu muzyki klasycznej, jazzowej i rozrywkowej, który rocznie daje kilkadziesiąt koncertów zarówno jako solista, jak i kameralista. Artysta współpracuje z orkiestrami: Adama Sztaby, Kukla Band Zygmunta Kukli, orkiestrą Tomasza Szymusia ("Taniec z gwiazdami"), Alex Band A. Maliszewskiego, a także Krzysztofem Herdzinem oraz Tomaszem Filipczakiem, a liczba orkiestr symfonicznych, które z nim grają, jest co najmniej trzy razy dłuższa. Gusnar jest również założycielem i liderem Kwartetu Saksofonowego "Akademia", wykładowcą Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. Kiejstuta i Grażyny Bacewiczów w Łodzi, poszukiwanym muzykiem sesyjnym, wykładowcą kursów mistrzowskich, a także wielkim propagatorem muzyki współczesnej. To właśnie do niego należy wiele prawykonań utworów współczesnych kompozytorów, m.in. M. Bembinowa, A. Cieślaka, A. Dutkiewicza, K. Herdzina, B. Konowalskiego, P. Łukaszewskiego, P. Mossa, Z. Penherskiego, D. Przybylskiego, W. Ratusińskiej, B. Schaeffera, E. Sikory, M. Sawy czy A. Gronau-Osińskiej. W swoim dorobku ma ponad 20 płyt, w tym trzy solowe – New Polish Music for saxophone and organ, Jazz Sonatas oraz Komeda Inspirations.
Gazeta Wyborcza



Jazz i klasyka od wielu lat przenikają się, tworząc odrębną stylistykę, określaną mianem muzyki środka. Zaznacza się to wyraźnie zwłaszcza w kulturze amerykańskiej, gdzie już od czasów Gershwina oba nurty egzystują w sposób jak najbardziej naturalny. Granica zaciera się chyba zwłaszcza w utworach przeznaczonych na saksofon, instrument najbardziej łączący oba obszary sztuki dźwięku. Płyta Jazz Sonatas jest tego wymownym przykładem.
Jej bohaterami są dwaj polscy artyści, mający bogate doświadczenia zarówno na gruncie klasycznego jak i jazzowego muzykowania - saksofonista Paweł Gusnar i pianista Tomasz Filipczak. Na program płyty składają się trzy utwory twórców amerykańskich.
Już dwie pierwsze części Sonaty na saksofon sopranowy i fortepian Billa Dobinsa mogą zadowolić zarówno miłośników klasyki, jak jazzu. Piękne kantyleny, pełna i bogata harmonia, improwizacyjne odcinki w partiach dialogujących ze sobą instrumentów, wszystko to buduje niepowtarzalny nastrój, a refleksyjna, "zrelaksowana" nuta jest wyprowadzona z solidnie ukształtowanej materii muzycznej. Zwieńczeniem utworu jest finał With drive, z efektowną, pulsującą akcentami rytmiką fortepianu i wirtuozowskimi figuracjami saksofonu.
Ramon Ricker w swej Sonacie na saksofon sopranowy i fortepian wyeksponował w szczególny sposób żywioł taneczny. Podkreślił to, dodając do kolejnych trzech części utworu określenia "Danse macabre", "Danse d'amour" i "Danse infernale". W odcinkach skrajnych muzyka jest bardzo żywiołowa, z typowymi dla jazzowych prezentacji fragmentami o cechach improwizowanych solówek. Warto zwrócić uwagę na jej ekspresyjny, niepokojący, a w finale wręcz obsesyjny charakter (to wynik uporczywego powtarzania jednego motywu). W owym "piekielnym" korowodzie jest też spokojniejszy temat, o cechach melancholijnego walca. W Tańcu miłosnym, będącym centralnym ogniwem cyklu, Ricker rozwija narracyjny, skontrastowany wewnętrznie tok myślenia, zbieżny z duchem instrumentalnej ballady. W ostatnim utworze Paweł Gusnar zmienia instrument, Sonata Phila Woodsa jest bowiem przeznaczona na saksofon altowy. Kompozytor pozostawił jej interpretatorom wyraźną wskazówkę, "aby wykonawca brał czynny udział w kreacji dzieła i dobrze się przy tym bawił". Gusnar i Filipczak, podobnie zresztą jak i w omówionych już Sonatach, do tej rady się zastosowali. Ponieważ saksofon altowy daje nieco większe możliwości różnicowania barwy i artykulacji, w grze solisty odnajdujemy cechy wcześniej w takim stopniu nie eksponowane - lekko podwibrowywane, "pływające", a innym razem szeleszczące dźwięki, krótkie glissanda i modulowana subtelnie dynamika (zwłaszcza w drugiej części Slowly) wprowadzają wyluzowany, w dobrym tego słowa znaczeniu, jazzowy spleen.
Wykonawcy swobodnie zmieniają konwencje wypowiedzi - estradowy, wirtuozowski, poparty solidnym warsztatem popis przechodzi w klimat swobodnego klubowego jam session. Części Sonaty łączą się ze sobą attaca, a zwieńczeniem całości jest motoryczny, okraszony krótką saksofonową kadencją i brawurowo zakończony Finał (Freely, as fast possible).
Bardzo dobra i bardzo uniwersalna płyta!
WITOLD PAPROCKI, Ruch Muzyczny


Wszelkie prawa do obrazów i muzyki zastrzeżone.
© Paweł Gusnar | 2017
Created by A4 STUDIO

Paweł Gusnar - muzyk, saksofonista, kameralista, muzyk sesyjny, artysta firmy Yamaha i Rico, pedagog Uniwersytetu Muzycznegoo im. Fryderyka Chpina w Warszawie oraz Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów Łodzi; saksofon klasyczny, saksofon jazzowy.
Gra na instrumentach Yamaha:
saksofon altowy YAS-875EX
saksofon sopranowy YSS-875EXHGG
saksofon tenorowy YTS-875EXGP